Monthly Archives: november 2013

Inseminatie 3

Poging 3 is een feit. Zoals verwacht de meest intense tot nog toe. Na een week van emoties en verdriet door het overlijden van Mama Cee’s pepe kwam de inseminatie misschien niet echt op het meest geschikte moment. Tegelijk was het ergens ook wel een beetje symbolisch. Het was anders dan de keren voordien. De kids waren erbij (weliswaar iPad en koptelefoon-gewijs op een andere planeet), het was veel minder pijnlijk, Mama Cee heeft niet gezongen maar hield daarentegen het rouwprentje van pepe stevig vast.
Het zou ongelooflijk mooi zijn mocht deze poging lukken maar tegelijk probeer ik me niet teveel vast te klampen aan de symboliek die deze poging zo speciaal maakte. We zien wel. Over 2 weekjes weten we meer.

Door |november 25th, 2013|Babbels, Gevoelens|5 Reacties

Babbel 5 met dolliebeebie

Dag dolliebeebie, hier zijn we weer. Deze keer toch wel met een heel klein beetje een speciale boodschap. Vorige maand leek je dan uiteindelijk toch nog geen zin te hebben om jezelf voor te stellen aan de dollie-wereld maar doe ons een plezier en denk er deze keer toch nog maar eens goed over na. Het is sowieso je laatste kans om een zomer-dolliebeebie te worden maar veel belangrijker, deze poging wordt de meest emotionele tot nog toe.

Afgelopen maandag is de pepe van Mama Cee overleden en dat zorgt voor behoorlijk wat verdriet en intense gevoelens. Grote Pepe, zoals we hem vaak noemden, was gek op kids en was ontegensprekelijk ook gek geweest op jou. Je zal hem nooit kennen, maar als je binnenkort, en hopelijk zeer snel, bij ons zal zijn, dan gaan we je wel over hem vertellen. Over de Grote Meneer die hij was en wat voor streken hij zoal uithaalde.

Oh ja, jouw 2e naam lag al vast, die wordt Judith, naar mijn meme. Jouw 3e naam wordt Roger, naar Mama Cee’s pepe. Mooi he?
Ale hup, even Mama Cee’s Ploplied doorstaan en kom maar af!

Door |november 20th, 2013|Babbels, Gevoelens|5 Reacties

Baf

Jezelf tegenkomen op een dag als vandaag is niet leuk. Ik heb het ongelooflijke geluk op de meeste vlakken vrij zorgeloos te kunnen zijn en de zorgen die ik heb veelal zelf te kunnen counteren. Toch loop ik zelden over van zelfvertrouwen en ben ik in tegenstelling tot wat de meeste mensen denken eerder negatief dan positief ingesteld als het aankomt op ‘zou het of zou het niet dingen’. Ergens uit zelfbescherming want niks zo pijnlijk als ergens van overtuigd te zijn om dan nadien te moeten toegeven dat het toch niet is zoals je had gehoopt.
Zo had ik mezelf onbewust tegen vandaag beschermd. Als de zwangerschapstest van deze morgen negatief zou blijken zou het dan tenminste niet zo hard aankomen. Fout gedacht dus. De test was negatief en zorgde wel voor een serieuze opdoffer.

Het avontuur, want dat is het wel voor een stukje, waar Mama Cee en ik zijn ingestapt is er eentje waarin geen van ons het voor het zeggen heeft. Mama Cee kan zich houden aan de regels van ‘het misschien zwanger zijn’, ik kan van op de zijlijn heel hard hopen dat het lukt, maar that’s it.
Ik ben een controle freak. Controle = rust, en net daar moest ik vandaag de duimen leggen. Ik hoop nog altijd heel hard op een dolliebeebie, maar tegelijk besef ik dat dit niet zomaar iets is van ‘ik wil het, dus ik heb het’. De kans dat er geen dolliebeebie komt bestaat ook en daar had ik bij de start van deze blog nooit rekening mee gehouden. Blijkbaar was ik onbewust dan toch positiever dan ik zelf doorhad. Zie nu…

Door |november 6th, 2013|Gevoelens|4 Reacties

Babbel 4 met dolliebeebie

Haai daar, hoewist? Seg, wat hoor ik? Verstoppertje spelen in mama Cee’s buik? Kijk dolliebeebie, vat het niet persoonlijk op, je weet dat we ongelooflijk op jou zitten te wachten, dat er redelijk wat mensen met vingers en tenen omhoog zitten, alleen maar om jou een klein duwtje in je mini-rug te geven, maar toch wil ik je even tot orde roepen.
Mama Cee voelt weer vanalles en da’s wel enkel en alleen jouw verantwoordelijkheid. Dus doe alsjeblief gewoon normaal, als je zin hebt om deze maand hoi te komen zeggen, doe dat dan aanstaande woensdag op het afgesproken moment, maar zorg gewoon niet zo voor verwarring. Een neepke hier, een steekje daar, en dan toch nog een maand wachten, niet leuk.
In principe heb je nu de kans gehad om de hotshot zaadcel van je dromen aan de haak te slaan en samen een tijdelijke domicilie aan te vragen ergens in mama Cee’s buik. Woensdag mag je het ons laten weten, doe intussen vooral gewoon. Wij doen dat ook :)

Door |november 2nd, 2013|Babbels, Gevoelens|3 Reacties