Monthly Archives: december 2013

Het is begonnen

We weten nu drie weken dat we zwanger zijn. Stiekem hoopte ik dat ik de meest vlotte zwangerschap ooit zou hebben en nergens last van zou hebben. Liefje vroeg me meerdere keren per dag of ze geen emmer voor me moest halen, of ik niets voelde en of het allemaal wel ging en zo. Tot begin deze week kon ik glimlachend zeggen, maar allez, tuurlijk is alles oké… en dan begon het:)

Ik word sinds deze week vergezeld van een emmer die naast mijn bed staat, ben heel erg moe en naar ik heb vernomen loop ik ook nogal te zagen en te wortelen:) Vanaf nu heb ik mijn “toolbox” bij de hand, Rennie en Primperan zijn mijn beste vrienden en helpen me in nood.

Ik heb het ongelooflijk geluk dat ik veel werk vanuit mijn kantoor dat zich thuis bevindt, ik kan dus zonder probleem even rusten wanneer nodig en kan eten en drinken wanneer nodig, een ongelooflijke luxe moet ik zeggen.

Enfin dit alles om te zeggen dat het begonnen en dat ik hoop dat het allemaal een beetje stabiliseert binnen nu en 5 weken:)

 

Door |december 29th, 2013|Kwaaltjes|1 Reactie

Eerste echo

Grote dag vandaag. De allereerste ‘echte’ kennismaking met onze dolliebeebie, de allereerste keer het hartje horen kloppen, de allereerste foto. Daar gingen we voor.
‘Alles goed met jou?’ vroeg dokter Dr. Daels aan Mama Cee. Mama Cee, op haar fijngevoeligste dankzij door haar lichaam gierende hormonen, antwoordde recht uit het hart ‘ja hoor, ik laat alles lopen dat moet lopen’. Waarop de dokter netjes ‘is emotioneel’ opschreef, zich totaal niet bewust zijnde van het feit dat Mama Cee het eerder over de inhoud van een (kots) emmer had. Nu ja, it’s all about perception.

‘U bent er klaar voor Mevr. Schaubroeck?’ ‘Volledig’. En zo geschiedde het. Na even rondkijken met haar toverstaf ontdekte de Beebiedokter onze dolliebeebie. Braafjes, zoals ik het enige posts eerder had uitgelegd, bovenaan in het rechterhoekje. Alive and ook wel al een klein beetje kicking met de volledige 12,9mm. Nooit eerder had Chris Rea’s ‘I can hear your heartbeat’ zoveel betekenis als vandaag.

Mama Cee’s lijfje voelt de dolliebeebie-vibes meer dan ooit, we sluiten onze dag een paar uur vroeger af dan de doorsnee mens, maar we zijn content. Meer moet dat voorlopig niet zijn :)

Babbel 7 met dolliebeebie

Haai dolliebeeb’, alles goed daar in Mama Cee’s jacuzzi-buik? Ik kan alleen maar hopen van wel. Als er iets is waar ik niet goed in ben dan is het wel wachten. Maar goed, het hoort er nu eenmaal bij natuurlijk. Op 28 december hopen we je hartje voor het eerst te horen kloppen en tot dan moet ik het zien te doen met Mama Cee’s berichtgeving.

Gezien Mama Cee’s historiek was (ben) ik op vanalles voorbereid, maar voorlopig valt alles heel erg goed mee. Zo goed dat ik me, absoluut compleet onterecht, soms een zorgje durf te maken. De momenten van full-time misselijkheid, gruwel aan bepaalde geuren en over the top reacties op vanalles en nog wat, waar ik zo voor werd gewaarschuwd blijven (uiteraard gelukkig) uit.
Tuurlijk weet ik zeker dat je er bent, want je zorgde er wel al voor dat Mama Cee nu al niet meer past in een normale broek, dat ze heel snel moe wordt en dat ze soms toch ook wel heeeeeeeel lichtgeraakt uit het hoekje kan komen.
De HCG-waarden waren gisteren heel goed (4382 voor de kenners) maar toch kijk ik ongelooflijk uit naar dat ene moment waarop Dr. Daels dat allereerste snapshot van je gaat maken. Typisch ik, dat overbezorgd zijn, maar hey, da’s alleen maar omdat ik je nu al graag zie.

Door |december 18th, 2013|Babbels, Gevoelens|4 Reacties

Stroomversnelling

Ik denk dat ik het een heel klein beetje begin te beseffen. Plots hebben we gesprekken over hielprikken, nekplooimetingen en nog plotser staat er Zwitsal Buikbalsem op Mama Cee haar nachtkast.

Zelfs al is de inner circle die mee is met het dolliebeebie verhaal redelijk klein, toch voelt het alsof heel de wereld blij voor ons is. Super…

Een bevriende supermadam plaatste een dijk van een Facebookstatus, Mammie kocht een eerste kadootje en Siebe deelde heel spontaan het dolliebeebie nieuws met z’n juf die op haar beurt een briefje schreef.

Door |december 10th, 2013|Gevoelens|1 Reactie

Babbel 6 met dolliebeebie

Dag dolliebeebie. Dit wordt mijn allereerste niet-fictieve babbel, want sedert vanavond weten we 100% zeker dat je er bent. 1mm groot en de looks van een sesamzaadje is nog niet echt om over naar huis te schrijven, maar klein zijn heeft sowieso ook charmes. Take it from one who knows.
Weet je dolliebeebie, ik weet niet goed wat gezegd. Ik ben ongelooflijk blij dat je op komst bent en kijk ongelooflijk uit naar het moment dat ik je (waarschijnlijk onder invloed van een kwart doos kalmeringpillen) uit mama Cee’s buik zal zien komen. Hoewel ik zeker ben dat het budget dat ik aan je garderobe ga spenderen meer dan eens voor een discussietje zal zorgen, weet ik nu al dat je eerste outfit eentje uit de boekskes wordt…
Ik ben een heel klein beetje het noorden kwijt, dus een korte babbel. Niet erg, want ik spel je de komende 18 jaar met plezier de les :)