Monthly Archives: september 2014

Babbel 4 met Loïc

Dag garnaaltje. Het zal niemand verbazen als ik zeg dat het eventjes zoeken is naar het goeie ritme en de juiste verdeling tussen bezig zijn met jou, een beetje (veel) werken en voldoende aandacht geven aan je broer, zus en Mama Cee. Vandaar dat dit babbeltje eventjes op zich liet wachten, maar soit.
Vandaag ben je 7 weken oud en amai, we hebben het geweten. Anderhalve kilo zwaarder en 6cm groter, alstublieft!

Hoewel alles fantastisch goed met je gaat zijn er toch een paar zorgjes die niet bepaald bevorderend werken voor een overbezorgde mama Nono als ik. Zo blijven die verrekte neutrofielen je parten spelen, hoorde de lieve dokter van Kind en Gezin een ‘ruisje’ en heb je sedert gisteren je eerste verkoudheidje te pakken. Het ruisje werd inmiddels door de knappe dokter De Cono geanalyseerd en kreeg het etiket ‘op te volgen’, de verkoudheid bleek gelukkig ‘maar’ een verkoudheid, hoewel ik al even vreesde voor dat RSV-gedoe, maar toch. Face it, ik ben een mama van het type ‘ik neem geen risico’. Mama Cee maakt er al een lol van en beweert dat ik minstens 5 keer per dag op spoed zou staan mocht ze me laten doen. Laat ze maar lachen. Ja, ik ben bezorgd om je. Ja, wellicht overbezorgd. So? Ik zie je graag, en dan is alles gepermitteerd.

Door |september 19th, 2014|Babbels, Gevoelens|3 Reacties

Eerste keer

Anderhalf jaar geleden, toen we voor het eerst dachten aan een dolliebeebie, wist ik al dat ik me nu zou voelen zoals ik me voel. Vandaag gingen Siebe en Femke voor de eerste keer ‘weg’. Hoewel de wissel op zich vrij vlot verliep blijf ik achter met een beetje een dubbel gevoel. Zal er ooit een dag komen waarop ze de vraag gaan stellen waarom zij weg ‘moeten’ en Loïc niet? Ik denk het wel. Een terechte vraag uiteindelijk. Tenslotte waren zij nooit vragende partij voor co-ouderschap en de bijhorende 2 huisjes.
De afgelopen 3 weken samen met de 2 andere dolliekids waren fantastisch. Soms hilarisch, soms ook hectisch maar zo ontzettend intens op alle vlak. Siebe ontpopte zich tot stoere grote broer en Femke bleek een rasechte mini-mama.
Vanaf nu zijn we een weekje met 3 en een weekje met 5 en dat wordt gewoon wennen. Niet alleen voor ons maar ook voor ons klein garnaaltje. Soit, ik heb ooit 9 maanden moeten aftellen, dus 7 dagen is gewoon peanuts. Toch?

Door |september 3rd, 2014|Gevoelens|2 Reacties