Eindmeet!

Het lijkt haast niet te geloven, ongelooflijk maar die 9 maanden (-2 weken) zijn zo goed als voorbij!

Geloof me als ik jullie vertel dat ik mega-ongelooflijk blij ben dat de finish in zicht is, al was de laatste maand redelijk te doen qua overgeven en toestanden, andere kwalen staken de kop op die me toch ook parten hebben gespeeld:)

We genieten van de laatste dagen met ons 4-tjes en betrekken de kleine nog ongeboren jonge man overal bij. De kids kijken er heel erg naar uit en ik besef dat dit een fase in mijn leven is die nooit meer zal terugkomen. Het is een hoofdstuk die we afsluiten en waar ik met heel veel plezier mijn liefje laat genieten van de baby. Ik kijk zo uit naar de blik op haar gezicht als de baby uit mijn buik gaat komen, de eerste keer dat ze hem gaat vastnemen, pampertje gaat aandoen, flesje geven, enz…. Allemaal van die momenten die op het netvlies staan gebrand en die je als mens enorm gaat koesteren. Ik herinner me dat ik voor de eerste keer een baby zag hoe ik me daarbij voelde, onbeschrijfelijke momenten zijn dat.

Liefje, we hebben 7 geweldige jaren achter de rug met onze super twee kids, we hebben de meest waanzinnige coole dingen gedaan, vertoeven op het strand van Aruba tot shoppen in Puerto Rico tot lunchen in Curaçao, nu gaan we ons klein knolleke verwelkomen en hem omringen met alles wat we lief hebben. Geniet van alles wat ons de komende dagen te wachten staat:)

Beproevingen

Toen we wisten dat we een echte zomerbaby zouden hebben, heb ik altijd gehoopt dat het niet snikheet zou worden, gewoon warm is oké maar temperaturen van gisteren en vandaag zijn echte killers voor (ondermeer) zwangere madammen.

Voordien heb ik niet echt dikke voeten en handen gehad, behalve toen ik ’s morgen wakker werd, voor de rest viel dat aspect wel goed mee. Nu heb ik voeten als (en ik overdrijf niet) olifantenpoten, zo van die voeten waar je amper kan mee gaan en die bovendien ook gewoon pijn doen. Elke gelegenheid die ik heb plaats ik mijn voeten de hoogte in, maar bon is niet altijd simpel.

Deze morgen was het best spannend, gedurende anderhalf uur had ik heel erg veel harde buiken, zo van het soort dat je hoofd knalrood ziet en je toch even moet bekomen. De eerste telefoon naar het iPhone contact “Verloskwartier Acuut” was een feit. De dame in kwestie stelde me een beetje gerust en zei dat ik maar moest afkomen indien het niet stabiliseerde. Gelukkig deed het dat wel en hebben we de dag op een redelijke manier kunnen verderzetten. Toch wel bijzonder dat we plots van alles aan het plannen waren, zo in de zin van de kids gaan naar daar en we moeten nog dit en dat en zus en zo… Gelukkig is het niet zover gekomen, het zou fijn zijn mocht kleine meneer nog even kunnen blijven zitten:)

Nog één
grote beproeving heb ik te doorstaan, morgen in het de babyborrel van mijn Super Cool Mega-metekindje Milas, kost wat kost moet ik daar zijn, zo een gelegenheid mag ik niet missen, dus Milas, reken maar dat Meme Cee er morgen zal zijn, op en top met dikke voeten […]

Elegant?

Deze avond zijn we geïnviteerd op het trouwfeest van vrienden, dresscode van de avond is “cocktail”.

Nu ja, op minder dan 4 weken van de bevalling een cocktail outfit samenstellen is niet zo simpel, zeker niet als je met dit warme weer last hebt van dikke voeten, probeer dan maar eens een niet-sandaalachtig schoentje aan te doen.

Op zich zijn dresscodes heel erg cool, in andere omstandigheden zou ik zeker “cocktail” zijn op mijn manier dan, we zijn naar twee winkels geweest om iets te kiezen dat zo “cocktail” mogelijk is, uiteindelijk ben ik gegaan voor een proper bloesje en een proper broekske. Mijn grootste probleem zijn de schoenen, ik kan niets anders dragen dan sandalen of slippers.

Ik lig hier al de hele middag met mijn benen in een hoek van 90 graden (:)) om mijn voeten wat mijn minder dik te krijgen, is een beetje gelukt maar zeker niet genoeg om in gewone schoenen te kunnen.

Ik hoop dat de trouwertjes dat niet al te erg gaan vinden, maar hé is mijn aanwezigheid niet het belangrijkste?:)

Door |juli 4th, 2014|Gevoelens|3 Reacties

Laatste loodjes

Elke avond kijken we op één van de applicaties die we hebben rond “zwangerschap” hoeveel dagen het nog is, toen liefje deze week zei dat we nog 45 dagen van de bevalling zijn, was er iets in mij dat zei “YES”, zo van dat klinkt echt wel weinig.

Ondertussen is ons huis volledig babyproof nadat we dit weekend ook het babybedje hebben opgezet in onze kamer, ja het begint echt te korten dat is een feit.  Ik begin te beseffen dat dit de laatste keer is in mijn leven dat ik deze fase ga doormaken, daarna nooit meer en “nooit meer” klinkt zo heel erg definitief. Toegegeven hoe slecht ik me ook voel het gros van de dag, zo blij ben ik met de stampjes en bewegingen in de buik, zo blij ben ik dat ik liefje kan laten meegenieten van deze momenten, zo blij ben ik dat we dit alles samen kunnen doormaken.

Stilletjes aan begin ik mij voor te bereiden op de bevalling, wat er allemaal gaat gebeuren, ook de dingen die ik na de bevalling bewust “vergat” komen nu terug naar boven, eentje daarvan is de naweeën, toegegeven dat ik daar toch wel bang van ben, de pijn die ik toen had geeft me nog kippenvel.

Maar bon, ook dat hoort bij het gevoel ” de laatste loodjes” en ook dat gaat terug voorbij:)

Deze week zijn we voor de derde keer bij de 3D-echo dokter geweest, in de hoop een glimp op te vangen van babylover zijn gezichtje, maar meneertje lag ik een hele bijzonder houding en was niet van plan zijn “babyface” aan ons te tonen:) Wetende dat 2/10 van de 3D echo’s niet lukt omwille van “niet goed liggen”, wel ja ons […]

Door |juni 18th, 2014|Gevoelens|4 Reacties

Aftellen

Toegegeven, we voelen ons al een stuk beter dan een paar weken geleden, het overgeven beperkt zich tot eens per drie dagen, de vermoeidheid valt ook best mee en ik probeer toch wat smaak te hebben van de dingen die ik eet.

De afgelopen weken hoorde ik mensen in onze vriendenkring vertellen dat zwanger zijn het beste gevoel ever gaf, ik zit dan telkens zo dwaas te kijken van “aller hoe kan je dat nu menen”, hoe kan je dat nu zeggen? Ondanks dat ik me iets beter voel zijn er dingen die me een veel beter gevoel geven dan zwanger zijn. Vorige week ging ik voor de eerste keer sinds lang naar de slager, de slagersvrouw zei spontaan “aha dat is lang geleden”, ik vertelde haar dat ik geen vlees kon eten enkel vis, spontaan zei ze dat ze dat niet zou kunnen, dat ze nooit haar vlees zou kunnen laten ook al zou ze er ziek van zijn en dat ze tijdens haar zwangerschap heerlijk genoot van vlees.  Ik was blij te horen dat de meeste mensen genieten van hun zwangerschap en er bovendien nog heel veel energie van krijgen :)

Toen liefje en ik kozen voor een dolliebeebie, wist ik wat me te wachten stond, ik wist exact wat er met mijn lijf zou gebeuren en ik wist ook dat ik sommige momenten heel hard ging zagen en onhebbelijk zou zijn.

Los daarvan ben ik heel erg blij alles nog eens te mogen meemaken, maar dit is echt de laatste, de allerlaatste keer.

Ik hoop dat de laatste 10 weken van de zwangerschap me gaan toelaten tot de laatste dag te kunnen blijven werken en dat ik toch een beetje kan genieten van de kleine […]

Door |mei 19th, 2014|Gevoelens|4 Reacties

Het is begonnen

We weten nu drie weken dat we zwanger zijn. Stiekem hoopte ik dat ik de meest vlotte zwangerschap ooit zou hebben en nergens last van zou hebben. Liefje vroeg me meerdere keren per dag of ze geen emmer voor me moest halen, of ik niets voelde en of het allemaal wel ging en zo. Tot begin deze week kon ik glimlachend zeggen, maar allez, tuurlijk is alles oké… en dan begon het:)

Ik word sinds deze week vergezeld van een emmer die naast mijn bed staat, ben heel erg moe en naar ik heb vernomen loop ik ook nogal te zagen en te wortelen:) Vanaf nu heb ik mijn “toolbox” bij de hand, Rennie en Primperan zijn mijn beste vrienden en helpen me in nood.

Ik heb het ongelooflijk geluk dat ik veel werk vanuit mijn kantoor dat zich thuis bevindt, ik kan dus zonder probleem even rusten wanneer nodig en kan eten en drinken wanneer nodig, een ongelooflijke luxe moet ik zeggen.

Enfin dit alles om te zeggen dat het begonnen en dat ik hoop dat het allemaal een beetje stabiliseert binnen nu en 5 weken:)

 

Door |december 29th, 2013|Kwaaltjes|1 Reactie