Dag kleine harige kerel van ongeveer 2,800 kg!  Als alles goed gaat zagen we je vandaag voor de allerlaatste keer in mama Cee’s buik. De volgende keer wordt een pak spannender voor ons allebei. Heb jij er ook al aan gedacht? Vraag je je net als ik ook af hoe ik er zou uitzien? Ben je zenuwachtig? Ik voorlopig nog niet echt. Kans dat het verandert van zodra ik in de verte een infuus zie is ongelooflijk reëel maar laat ons daar dus nog eventjes niet aan denken. Dr. Annick vertelde ons deze morgen dat je niet zo’n zwaargewicht bent. ‘Ietskes onder het gemiddelde maar wel met een onderbeen van 7cm’. Heeey, geen zorgen in maken jongen, less is more. Take it from one who knows :)

Seg, zal ik je een geheim vertellen? Beloof me wel dat het tussen ons blijft ok? Maanden geleden kozen mama Cee en ik je naam. Niet te ingewikkeld, misschien een tikje minder speciaal dan verwacht maar eentje die simpelweg ongelooflijk bij je past. 3 dagen geleden gebeurde het compleet onverwachte. Ik twijfelde. Ineens was ik volledig into een andere naam. Geloof me, na het plakken van (= sukkelen met) 150 wikkels is dat het laatste wat je wil meemaken. Onder het motto ‘gooi het in de groep’ besprak ik het mama Cee, Grote Broer Siebe en Grote Zus Femke. Tot mijn ongelooflijke verbazing reageerde mama Cee vrij rustig in tegenstelling tot Siebe en Femke die de last-minute ingeving minder konden appreciëren. Nee, voor hen is broer al maanden ‘X’ en dat moet gewoon zo blijven. Dus blijft alles gewoon zoals gepland. Ook al vond ik het toch iets hebben :)
Anyway, ik zie je volgende week hé knulletje. Je kan me herkennen aan het ongelooflijk imposante fototoestel voor mijn toot. Alé, de allereerste miliseconde dan toch… De tweede milliseconde wordt vast memorabeler :)