Babbels

Babbel 8 met Loïc

Lieve Miniman, ik had je beloofd m’n best te doen je nieuwe site nog dit jaar live te krijgen. Tussen de toch wel redelijke heftige werk- en verhuisstress was het bouwen ervan een welgekomen ontspanning. Niet op een paar dagen tijd zoals ik had gewild, maar nu en dan eens een uurtje en vaak zelfs maar minuutje.
Het is me gelukt, www.i-loic.be is klaar. Helemaal voor jou en voor iedereen die je wil volgen. Hoewel er in webstek-taal geen plaats is voor de letter ‘ï’ moest jouw site wel puntjes op de i zijn, net zoals jijzelf. Eerlijk is eerlijk, ik ben er best wel een beetje trots op. Ik ga er schrijven over en voor jou, ik ga er leuke foto’s tonen en ik neem al onze eerdere babbels en iedereen die je volgt gewoon mee. Zo krijg je eigenlijk 2 verhuisjes op 1 week want zoals je weet verhuizen we zaterdag naar onze nieuwe place2be.

Je krijgt er je eigen kamertje maar vooral een thuis. Hoewel mama Cee en ik nooit zullen vergeten hoe we hier in dit huis met jou thuis kwamen zal jij je dat nooit herinneren. Maar goed, dat vertellen we je allemaal nog wel.
En nu, hup, allen daarheen: www.i-loïc.be

Door |december 22nd, 2014|Babbels, Gevoelens|3 Reacties

Babbel 7 met Loïc

Dag mini-mannetje! Terwijl jij maar groter en groter ligt te worden ben ik volop bezig aan je nieuwe website. Nog eventjes geduld en je krijgt hem als allereerste te zien.
Maar ook morgen wacht je een serieuze primeur. Zo mag een dagje ‘testen’ bij Moeke Daisy. Als de hematoloog ons dinsdag groen licht geeft mag je vanaf 1 december 3 daagjes per week naar de meest fantastische onthaalmama die er maar is, maar eerst natuurlijk een generale repetitie. Kijk ik er naar uit? Nee, totaal niet. Ook al heb ik het volste vertrouwen in de supermadam in kwestie toch piekt het. Gelukkig weet ik dat niemand betere flesjes maakt en niemand gezwinder pampertjes ververst dan zij. Ik ga je superhard missen maar kijk nu al uit naar je mega-smile als ik je morgenmiddag terug kom ophalen.

Door |november 16th, 2014|Babbels, Gevoelens|3 Reacties

Babbel 6 met Loïc

Dag sunshine! Eigenlijk wou ik eergisteren al een babbeltje met je doen maar uitgerekend dan crashte de database van je site. (leg ik je later nog wel uit). Waarom precies eergisteren? Omdat eergisteren de dag na je babyborrel was en ik het daar toch nog eventjes met je over wou hebben en omdat het tegelijk de dag was waarop mijn meme (jouw ‘kleine’ meme dus) 95 jaar zou zijn geworden. Soit, dan doen we het maar met 2 dagen vertraging.
Het zal ongetwijfeld allemaal een beetje aan jou zijn voorbijgegaan, maar jouw babyborrel was een leuk feest. Blije kindjes, lieve mensen, lekkere (en supermooie!) taart, alles erop en eraan. Je zal wel rap merken dat ik een denkertje ben en af en toe stilsta bij dingen die anders zomaar verdwijnen in de massa. Weet je wat ik zo super vind? Dat er op jouw feest een hele batterij warme mensen waren, die tegelijk gewoon en toch speciaal zijn.
Buren met net dat tikje meer, vriendjes en vriendinnetjes met een lange geschiedenis, kennissen die vriendjes geworden zijn, een ex-lief-nu-dik-maatje, een ex-collega-nu-dik-maatje, … Iedereen was benieuwd je te

zien. Iedereen vond je geweldig en niet alleen omwille van het ongelooflijk cool kostuumpje dat we vrijdag samen stiekem gingen halen. Deed me plezier en dat wou ik gewoon even zeggen.
Maandag was alweer speciaal. 95 jaar geleden werd er een ongelooflijk wow-mini-mensje geboren. Zo eentje als jij maar dan een vrouwelijke variante. Ook zo mooi, zo lief en zo uniek. Hoewel jij in de eerste plaats een Loïcje bent ben je ook een klein beetje een Judithje, net zoals mijn mega meme. Dankzij haar heb jij een fantastisch coole 2de naam…

Door |oktober 15th, 2014|Babbels, Gevoelens|1 Reactie

Babbel 5 met Loïc

Dag garnaaltje. Wat ben jij een ongelooflijk gelukzakje. Los van overdosissen liefde, knuffels, coole kleertjes (ja mea culpa, ik weet het) heb jij doodgewoon een zee van tijd in tegenstelling tot ikzelf. Hoewel ik het leventje met jou en je broer en zus eigenlijk best vind meevallen qua drukte, denk ik dat dagen van 36u me beter zouden liggen.
Ik wil zoveel doen, ik wil een boek maken met de foto’s van je geboorte, ik wil foto’s van je nemen, ik wil vaker bloggen want het gaat verdorie allemaal zo snel. Amper 8 weken geleden was je een klein wormpje en nu al een heuse worm van bijna 5 kilo. Wow zekers dus. Ik kom niet verder dan een occasioneel snapshot met m’n telefoon maar dat is niet wat ik wil. Ik wil mooie foto’s. Massa’s. Want elke dag is speciaal en komt nooit meer terug. Soit, als iemand weet waar je (liefst online) tijd kan bestellen, dan hoor ik dat graag…

Door |oktober 1st, 2014|Babbels, Gevoelens|6 Reacties

Babbel 4 met Loïc

Dag garnaaltje. Het zal niemand verbazen als ik zeg dat het eventjes zoeken is naar het goeie ritme en de juiste verdeling tussen bezig zijn met jou, een beetje (veel) werken en voldoende aandacht geven aan je broer, zus en Mama Cee. Vandaar dat dit babbeltje eventjes op zich liet wachten, maar soit.
Vandaag ben je 7 weken oud en amai, we hebben het geweten. Anderhalve kilo zwaarder en 6cm groter, alstublieft!

Hoewel alles fantastisch goed met je gaat zijn er toch een paar zorgjes die niet bepaald bevorderend werken voor een overbezorgde mama Nono als ik. Zo blijven die verrekte neutrofielen je parten spelen, hoorde de lieve dokter van Kind en Gezin een ‘ruisje’ en heb je sedert gisteren je eerste verkoudheidje te pakken. Het ruisje werd inmiddels door de knappe dokter De Cono geanalyseerd en kreeg het etiket ‘op te volgen’, de verkoudheid bleek gelukkig ‘maar’ een verkoudheid, hoewel ik al even vreesde voor dat RSV-gedoe, maar toch. Face it, ik ben een mama van het type ‘ik neem geen risico’. Mama Cee maakt er al een lol van en beweert dat ik minstens 5 keer per dag op spoed zou staan mocht ze me laten doen. Laat ze maar lachen. Ja, ik ben bezorgd om je. Ja, wellicht overbezorgd. So? Ik zie je graag, en dan is alles gepermitteerd.

Door |september 19th, 2014|Babbels, Gevoelens|3 Reacties

Babbel 3 met Loïc

Dag garnaaltje. Voor jou was vandaag een dag zoals elke andere. Eentje van dodo’s doen, melkjes drinken, boerkes laten en pampers vullen. Nochtans was vandaag wel speciaal. Exact 2 jaar geleden ruilde mijn meme haar kamertje met zicht op de binnentuin van het rusthuis in voor een wellicht fantastisch uitzicht van helemaal daarboven. Weet je Loïc, ze was de max. Ik beloof je dat ik je later vanalles over haar zal vertellen. Hoe mooi ze was, van binnen en van buiten. Hoe ze belangeloos voor mij en mijn mama, jouw mammie, zorgde en nooit twijfelde om ons te helpen. Hoe lief ze was en hoeveel ze voor mij betekende.

Ik weet zeker dat ze wel wist hoe graag ik haar zag maar ik weet niet zeker of ik het haar ooit heb gezegd. Dat was het eerste wat door mijn hoofd flitste toen ik 2 jaar geleden in Kreta te horen kreeg dat ze er plots niet meer was. Die gedachte is nooit meer weggegaan en ook al weet ik dat ik daar geen schuldgevoel rond mag hebben, toch blijf ik daarmee worstelen. Daarom Loïc, wil ik je leren hoe belangrijk het is om te durven zeggen dat je iemand graag ziet.
Ik ben er dan ook heel zeker van dat wanneer ik je over haar zal vertellen ook jij, net als ik, haar heel graag zal zien.
Jouw broer Siebe is vandaag meegegaan naar haar graf en samen hebben we haar gezegd dat we nog heel veel aan haar denken en haar missen. Over een paar jaar ga je gewoon mee. Deal?

Door |augustus 26th, 2014|Babbels, Gevoelens|3 Reacties