Willy of Mariette

Op vraag van een trouwe lezeres van deze blog een nieuwe poll op de dolliebeebie. Wordt dolliebeebie een jongen of meisje? Waag hier een gokje! Trouwe lezers zullen ook de nieuwe pagina ‘Foto’s’ ontdekken. Voorlopig nog beperkt maar binnenkort ongetwijfeld een mekka voor dolliebeebie-fans!

Door |februari 2nd, 2014|Belangrijk, Gewoon|1 Reactie

Alles op en aan

Gisteren beloofde sowieso een spannende dag te worden. Echo, nekplooimeting, maar eigenlijk gewoon vooral ‘het ne keer zien’ van onze dolliebeebie. Onze date stond gepland om 11u30 maar die werd dankzij het acuut ter wereld komen van 3 andere beebies uitgesteld tot zomaar eventjes 20u45.

Soit, geduld loont. Dolliebeebie was in form, en toegegeven, ik had er geen idee van dat een duimende baby van 9,8cm en ocheerkes 60 gram zo een felle rechter kon hebben. Als dolliebeebie een jongen blijkt te zijn kunnen de Hazard-broerkes maar beter opletten. Als het een meisje is, dan is het ongetwijfeld genetisch belast met de voetbal-verslaafde genen van Mama Cee.

Nu dolliebeebie op ongeveer 12 weken gezond en wel blijkt te zijn is er geen enkele reden meer om het Grote Nieuws niet over de daken te gaan uitschreeuwen. Siebe is alvast razend enthousiast vertrokken met een kopie van de echo’s in z’n boekentas en ook deze site werd bekend gemaakt aan het Grote Publiek. Dus bij deze een ongelooflijke welkom aan de nieuwe lezers, schrijf jullie in op de updates en op naar dolle dolliebeebie avonturen…

Door |januari 31st, 2014|Gevoelens, Gewoon|3 Reacties

Ja wablief

In tegenstelling tot wat de toekomst wellicht zal brengen heeft de komst van dolliebeebie voorlopig een ongelooflijk positief effect op mijn slaappatroon. Nooit eerder ging ik zo vroeg slapen als de laatste 2 weken. Mama Cee is quasi de hele dag KO en dat heeft zo z’n gevolgen. Ik horizontaal in dromenland om 22u is er eentje van.
Toegegeven, ik ben in ons dollie-huishouden niet de meest drijvende kracht maar ik doe mijn best, en nu dus meer dan ooit. Iedereen zal wel weten dat Mama Cee een freak is als het aankomt op ongewenste pluche-kes en kruimels, maar geloof me, dat die instelling, in combinatie met zeer venijnige hormonen me snel deed inzien dat het onderspit delven de grootste kans op rust betekent.

Ik heb een ongelooflijk grote bewondering voor Mama Cee die tenslotte dolliebeebie 9 maand lang een veilig ‘thuisbuikje’ gunt, en uiteindelijk ook mij een fiere mama Nono zal maken, maar ooooh wat vervloek ik die creepy hormonen die ervoor zorgen dat ik op een paar uur tijd Mama Cee zie veranderen van lief en zachtaardig naar hyper tot onredelijk en ronduit grof om dan uiteindelijk weer dezelfde cyclus opnieuw te starten.

Mijn uitgebreide literatuur verzekert me dat het tijdelijk is. Super. Onvoorstelbaar hoe ik uitkijk naar de dag dat een kruimel langer dan 4 seconden ter plaatse mag blijven liggen en naar het moment dat ik terug een Royco Minute soepje mag eten in dezelfde ruimte als Mama Cee.

Maar hey, ik ben happy. En best wel trots om dit allemaal te mogen meemaken…

Door |januari 5th, 2014|Gevoelens, Gewoon|6 Reacties

Italian Style

Ok, toegegeven, het is er misschien een heel klein tikske over maar ik kon het niet laten… Smoor was ik erop, zo ongeveer van de eerste miliseconde. Dolliebeebie’s allereerste italiaanse schoentjes. Ik weet het, maatje 16 staat niet gelijk aan maandenlang schoenplezier maar er naar kijken alleen al vind ik gewoon ‘vree wijs’.

Door |augustus 3rd, 2013|Foto's, Gewoon|5 Reacties

Dolliebeebie Garderobe

Okee, ik weet het nu al, de confrontatie met het ongeloooooooflijk groot en über-cool aanbod beebiekleerkes wordt (is) zwaar. Neen, ik ga niet alles kopen, maar aan dit kon ik dus echt niet weerstaan. Dolliebeebie branded en al.

 

Door |juli 12th, 2013|Foto's, Gewoon|1 Reactie