Elke avond kijken we op één van de applicaties die we hebben rond “zwangerschap” hoeveel dagen het nog is, toen liefje deze week zei dat we nog 45 dagen van de bevalling zijn, was er iets in mij dat zei “YES”, zo van dat klinkt echt wel weinig.

Ondertussen is ons huis volledig babyproof nadat we dit weekend ook het babybedje hebben opgezet in onze kamer, ja het begint echt te korten dat is een feit.  Ik begin te beseffen dat dit de laatste keer is in mijn leven dat ik deze fase ga doormaken, daarna nooit meer en “nooit meer” klinkt zo heel erg definitief. Toegegeven hoe slecht ik me ook voel het gros van de dag, zo blij ben ik met de stampjes en bewegingen in de buik, zo blij ben ik dat ik liefje kan laten meegenieten van deze momenten, zo blij ben ik dat we dit alles samen kunnen doormaken.

Stilletjes aan begin ik mij voor te bereiden op de bevalling, wat er allemaal gaat gebeuren, ook de dingen die ik na de bevalling bewust “vergat” komen nu terug naar boven, eentje daarvan is de naweeën, toegegeven dat ik daar toch wel bang van ben, de pijn die ik toen had geeft me nog kippenvel.

Maar bon, ook dat hoort bij het gevoel ” de laatste loodjes” en ook dat gaat terug voorbij:)

Deze week zijn we voor de derde keer bij de 3D-echo dokter geweest, in de hoop een glimp op te vangen van babylover zijn gezichtje, maar meneertje lag ik een hele bijzonder houding en was niet van plan zijn “babyface” aan ons te tonen:) Wetende dat 2/10 van de 3D echo’s niet lukt omwille van “niet goed liggen”, wel ja ons kindje is dus bij die 2/10.

We tellen verder af, blijven rustig verder overgeven, blijven elke dag zoeken naar wat we kunnen eten, sluiten hechte vriendschappen met Gaviscon en blijven positief denken:)

Girl Power!